SB 1.14.12
शिवैषोद्यन्तमादित्यमभिरौत्यनलानना ।
मामङ्ग सारमेयोऽयमभिरेभत्यभीरुवत् ॥ १२ ॥
मामङ्ग सारमेयोऽयमभिरेभत्यभीरुवत् ॥ १२ ॥
śivaiṣodyantam ādityam abhirauty analānanā
mām aṅga sārameyo’yam abhirebhaty abhīruvat
mām aṅga sārameyo’yam abhirebhaty abhīruvat
Synonyms
[In the next three and a half verses, the terrestrial omens are described (bhaumān āha sārdhais tribhiḥ).37]; aṅga — O Bhīma; eṣā — this; śivā — she-jackal [kraustrī]; anala-ānanā — [vomiting] fire from her mouth [agniṁ mukhena vamantī]; rauti — howls [krośati]; abhi — at [abhimukham]; udyantam — the rising; ādityam — sun [sūryam]; ayam — this; sārameyaḥ — dog [śvāḥ]; abhirebhati — barks [rabidly (plutaṁ bhaṣati)]; mām [abhilakṣya] — at me; abhīru-vat — without any fear [niḥśaṅkam].
Translation
O Bhīma, this she-jackal, vomiting fire from her mouth, howls at the rising sun; this dog barks at me rabidly without any fear.